Wiersz Wojciecha Dąbrowskiego

15 kwietnia 2020
Wielkanoc 2020

Wiersz Wojciecha Dąbrowskiego

Wolontariuszom Krakowskiego 
Komitetu Zwalczania Raka
w podziękowaniu za 
bezinteresowną pomoc i wspieranie akcji charytatywnych

 


Gdy końca świata nastał czas,
I stanął Bóg na szczycie,
Do ludzi rzekł: Niech każdy z was,
Oceni własne życie. 
Każdy wybierał jedną z dróg,
I poszedł własną drogą,
Ale przekroczyć nieba próg
Tylko nieliczni mogą.  
Ten z was, kto dobre serce miał,
Już zbawił swoją duszę.
Na pewno swój egzamin zdał,
Kto był wolontariuszem. 
Bo tylko ten (tu potarł skroń), 
Może się znaleźć w niebie,
Kto umiał podać bratnią dłoń,
Temu kto był w potrzebie. 
Może dostąpić moich łask, 
I zawsze podziw budził,
Ten kto swym sercem chociaż raz,
Obdzielił innych ludzi. 
Kto dobro swe rozsiewał w krąg,
Był do pomocy skory,
Kto nie żałował swoich rąk
I zwykł pomagać chorym.  
Kto tego w życiu dowiódł sam,
Dla innych stał się wzorem,
Przed nim do nieba wiele bram 
Stoi od dziś otworem.
Wtedy Syn Boży siadł u stóp
I ojcu tak podpowie:
Znam takich ludzi, ponad stu,
Poznałem ich w Krakowie. 
A na to Bóg, to żaden cud,
Te wypowiedział słowa:
Wolontariusze! Za wasz trud
Chciałbym wam podziękować. 

 

Z serdecznymi życzeniami –
Wojciech Dąbrowski, Wielkanoc - 2020